
गरिबिको कारण 13 बर्षदेखि पाल्पामा नेवरको होटेलमा भाडामाजेर पढे। मैले ४४ सालमा BA/BEd सक्काएको हो। केही बर्ष टीचिङ पनि गरे,४७ सालमा सुर्खेतको गाउँमा शिक्षक थीए तर धेरै विकट गाउँ र

हामी त सिटि एरियामा छौ कुनै ठुलो समस्या पर्यो भने चन्दा मागेर भएपनि उपचार गर्न सक्छौ गाउँ गाउँमा त ठूलो समस्य छ भाइ। रोगब्यादिले भेट्यो भनेपनी अस्पताल लग्न सम्म पनि

“खासमा हामी दमाई हौं, दमाई नराम्रो भनेर हो वा के हो सरकारले परियार बनाईदियो नागरिकतामा । तर ‘टेलरिङ्ग’ काम गरेर नै जीवन बिताईएको छ, नेपालगञ्जमा पनि र अहिले यहाँ पनि

१० दिनअघिमात्र उहाँले नानी जन्माउनुभएकी रहेछिन्। त्यैपनि उहाँ खुशी हुनुहुन्न। उहाँको चेहरामा त्रास छाएको छ। हामीसङ्ग जेजसो कुरा गर्नुभयो मसीनो श्वरमा गर्नुभयो। एकपटक पनि शीर उठाएर कुरा गर्नसक्नुभएन उहाँले। उहाँ